Dvije su struje koje nastoje objasniti korijene aseksualnosti.Jedna kaže da je aseksualnost najvjerojatnije posljedica traumatskih iskustava, kao što su na primjer seksualno zlostavljanje u djetinjstvu, silovanje ili nešto slično (potisnuta homoseksualnost). Kao reakcija na traumu javio se baš takav obrambeni mehanizam koji čini čovjeka nezainteresiranim za seksualnost općenito, a koji ima smisao da ga sačuva od nekih novih mogućih loših iskustava u budućnosti.S druge strane ima ljudi koji kažu da se cijeli život osjećaju aseksualno, da su obišli liječnike koji su rekli da nema organskih osnova za to (nedostatak nekih hormona), psihologe i psihijatre koji nisu pronašli traume kojima bi se mogla objasniti takva nezainteresiranost za seksualnost. Oni smatraju da je aseksualnost jedna od mogućih normalnih seksualnih orijentacija, te da bi je trebalo kao takvu uvrstiti uz hetero, homo i biseksualnost, a možda i preimenovati u neutroseksualnost. Gledajući iz tog aspekta moguće je da je aseksualnost ostala tako dugo neimenovana i o njoj se nije govorilo upravo zbog toga što u svijetu bombardiranom seksualnošću nitko nije dugo smogao hrabrosti reći: “Mene seks ne interesira”.
... da na svim stvarima koje dotakneš ostaviš prozirne otiske, nevidljivi miris ljepote i lelujanje poljubaca.
Prava vrijednost tvog bogatsva je ono koliko vrijediš kad izgubiš novac.
Jedna od najtežih stvari u životu je shvatiti koje mostove treba prijeći, a koje srušiti...